Fyrir rúmlega hálfu ári gaf viðskiptaráðherra út tilmæli til fjármálafyrirtækja, þar sem m.a. var fjallað um töku seðilgjalda. Neytendasamtökin fá ekki séð að kvörtunum vegna töku seðilgjalda hafi fækkað þrátt fyrir þessi tilmæli og hafa m.a. farið fram á það við ráðherra að hann beiti sér fyrir lagabreytingu, er taki af allan vafa um það að taka seðilgjalda af neytendum sé óheimil.

Starfsmaður Neytendasamtakanna sendi eftirfarandi erindi til eins bankanna. Í sjálfvirku svari bankans kom fram að reynt yrði að svara fyrirspurninni innan sólarhrings. Tveimur sólarhringum síðar var fyrirspurnin ítrekuð, og nú, fjórum sólarhringum eftir ítrekunina, hefur enn ekkert svar borist.

Neytendasamtökin telja þetta til marks um að ekki standi til að fara að tilmælum ráðherra en þau voru gefin út í febrúar sl. og því nægur tími liðinn til að aðlaga vinnuferlið að þeim. Ef bankarnir hefðu í hyggju að hlíta tilmælunum væri væntanlega búið að semja einhvers konar verklagsreglur – í það minnsta ætti að vera hægt að svara almennum erindum er varða töku seðilgjalda!

En því miður virðast einhverjir annmarkar á því og því vilja Neytendasamtökin ítreka beiðni sína til ráðherra um lagabreytingu hvað þetta varðar.

Þangað til eru neytendur hvattir til að leita svara hjá sínum viðskiptabönkum um reglur er varða töku seðilgjalda.

Erindið til bankans:

Góðan dag.
 
Ég greiði í hússjóð vegna húsfélagsins xxx, xxx Reykjavík, en húsfélagið er í bankaviðskiptum við ykkur.
Þegar ég greiði reikninginn í heimabanka bætast 185 kr. við - ég man ekki hvort þetta kallast útskriftargjald, greiðslugjald eða eitthvað annað en þetta er alla vega seðilgjald, hvað sem það kallast.

Ég vil þess vegna minna á tilmæli viðskiptaráðherra til fjármálafyrirtækja, en þau voru gefin út í febrúar sl. Nú er eðlilegur aðlögunartími fjármálafyrirtækja til að verða við þessum tilmælum á enda og því grunar mann helst að til standi að virða þessi tilmæli alfarið að vettugi.
 
Til að rifja tilmælin upp þá eru þau svohljóðandi: 

1. Fjármálafyrirtæki skulu framvegis ekki bjóða kröfuhöfum sem nýta sér innheimtuþjónustu þeirra að bæta seðilgjöldum eða sambærilegum fylgikröfum, sem neytendur hafa ekki átt kost á að samþykkja eða taka afstöðu til, við aðalkröfu sem greidd er á gjalddaga. 
2. Fjármálafyrirtækjum er óheimilt að innheimta seðilgjöld og sambærilegar fylgikröfur, sem samið hefur verið um greiðslu á við neytendur, vegna krafna sem innheimtar eru fyrir kröfuhafa á grundvelli þjónustusamnings, nema að uppfylltum neðangreindum skilyrðum:
   • Fjárhæð gjalds endurspegli raunkostnað við útsendingu seðla.
   • Neytendum standi til boða raunhæfur gjaldfrjáls valkostur, svo sem að greiða með millifærslu. Haft skal til hliðsjónar að staðgreiðsla á starfsstöð fyrirtækis, ein og sér, telst ekki raunhæfur valkostur.
   • Neytendur fái reikning vegna viðskipta, lögum samkvæmt, á pappír eða rafrænt.

Ég kannast ekki við að hafa samþykkt, eða fengið færi á að taka afstöðu til, þessa aukakröfu. Þá kannast gjaldkeri húsfélagsins ekki við að samband hafi verið haft við hann vegna breyttrar tilhögunar á þessum kostnaði. Þá hefur mér ekki verið boðið upp á raunhæfan gjaldfrjálsan valkost við greiðslu í hússjóð.
Ég geri hérmeð þá kröfu að fá endurgreitt þetta gjald, frá og með greiðslu minni hinn 1. mars sl., en um er að ræða sjö sinnum 185 kr. eða 1295 kr. alls (inn á reikning minn, xxx). Slíka kröfu tel ég vera í fullu samræmi við tilmæli ráðherra.
Einnig óska ég eftir upplýsingum um hvað, ef eitthvað, bankinn hefur gert í því skyni að verða við þessum tilmælum eða hvort ekki standi til að gera neitt vegna þeirra.
 
Virðingarfyllst,
XX